Kamienica Abrahama Prussaka przy ulicy Piotrkowskiej to wpisany na listę zabytków budynek, który przenosi nas w historię XIX-wiecznej Łodzi. Warto zajrzeć, by zobaczyć charakterystyczną architekturę czasu, gdy miasto szybko się rozwijało.
Kamienica przy Piotrkowskiej 5 stoi w pierzei niedaleko placu Wolności, po nieparzystej stronie ulicy, kilka kroków od skrzyżowania z aleją Kościuszki. Dzisiejszy, eklektyczny budynek zastąpił wcześniejszy, drewniany dom parterowy i wiąże się z nazwiskiem fabrykanta Abrahama Prussaka, choć jego historia sięga dekad wcześniejszych.
Działkę pod dzisiejszym adresem, w księgach oznaczoną numerem hipotecznym 282, objął w 1825 roku sukiennik Piotr Radke. Pięć lat później nieruchomość kupił piwowar Fryderyk Langhoff. Dopiero w listopadzie 1870 roku spadkobiercy Langhoffa sprzedali posesję małżonkom Taubie i Abrahamowi Prussakowi, a rok później ruszyła budowa dwupiętrowej kamienicy frontowej. Abraham Prussak, żyjący w latach 1832-1884, prowadził w oficynach na podwórzu ręczną wytwórnię wyrobów wełnianych. Po jego śmierci synowie przenieśli produkcję na ulicę Gdańską.
Od lipca 1887 roku w kamienicy działała księgarnia i antykwariat Szlamy Mittlera, prawdopodobnie obecny pod tym adresem już wcześniej, od lat siedemdziesiątych dziewiętnastego wieku. To jeden z niewielu konkretnych najemców, jakich udało się ustalić dla tej posesji z okresu przed pierwszą wojną światową.
Po śmierci Abrahama Prussaka posesja przeszła na córkę Florę, występującą w dokumentach jako Flora voto Rappaport. Taryfa domów z 1920 roku wymienia jako właścicielkę Fajgę Rappaport. Budowę samej kamienicy frontowej źródła datują różnie - dokumentacja archiwalna wskazuje rok 1871 jako początek prac, inne opracowania podają ogólniej drugą połowę dziewiętnastego wieku, z sugestią lat pięćdziesiątych.
Elewacja frontowa łączy elementy renesansu, baroku i stylu empirowego. Parter i piętra rozczłonkowują pilastry zwieńczone kapitelami korynckimi, okna pierwszego piętra otrzymały dekoracyjne obramienia z trójkątnymi naczółkami, a w oknach drugiego piętra pojawiają się motywy palmet. Kamienica figuruje w rejestrze zabytków nieruchomych województwa pod numerem A/62 na mocy decyzji z 20 stycznia 1971 roku, a także w gminnej ewidencji zabytków Łodzi pod numerem 920.
Po drugiej wojnie światowej oryginalne, dekoracyjne witryny parteru zastąpiono zwykłymi witrynami sklepowymi. W budynku mieściła się między innymi siedziba Łódzkiego Banku Depozytowego oraz spółdzielnia turystyczna założona w 1964 roku. Wcześniej, w księdze adresowej miasta z lat 1937-39, pod tym adresem figurowały ten sam bank oraz kilka firm handlowych i gabinetów lekarskich. Kilkadziesiąt metrów dalej, przy Piotrkowskiej 2/2a, stoi kościół Zesłania Ducha Świętego.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się