Ogród Botaniczny w Wieluniu to miejsce, gdzie można spacerować między bogatą kolekcją roślin i poznawać świat botaniki. Idealne na relaksujący dzień na świeżym powietrzu, niezależnie od pory roku.
Wieluński Ogród Botaniczny to około dziesięciu hektarów wydzielonych i ogrodzonych w latach 1998 do 2000 z większego Lasku Miejskiego, po północnej stronie ulicy Wojska Polskiego. Sam lasek liczy blisko trzydzieści osiem hektarów i sąsiaduje ze stadionem, dawnym amfiteatrem, ogródkami działkowymi i gruntami wsi Turów. To nie jest ogród botaniczny w stylu uczelnianych kolekcji z palmiarnią, tylko stary drzewostan z międzywojennych nasadzeń, któremu nadano funkcję dydaktyczną i wypoczynkową.
Zanim posadzono tu las, było to miejsce straceń, a potem wysypisko śmieci. Okolica nosi nazwę Podszubienice, która pojawiła się w 1844 roku. W czasie powstania styczniowego stała tu szubienica i wykonywano wyroki śmierci na powstańcach, a w latach 1905, 1914 i 1915 odbywały się w tym miejscu manifestacje patriotyczne. Do lat dwudziestych XX wieku teren służył jako wysypisko, dopiero potem został uporządkowany i zalesiony. Z tamtych nasadzeń pochodzi dzisiejszy drzewostan: modrzewie, sosny, świerki i dęby, a w samym ogrodzie także brzozy i olsze. Najstarsze okazy mają więc około stu lat. Dawny Wieluń, sprzed zniszczeń wojennych, pokazuje ekspozycja w Muzeum Ziemi Wieluńskiej.
W miejscu straceń stoi pomnik, który ma własną, powikłaną historię. Pierwszy, niewielki obelisk z piaskowca postawił magistrat Wielunia w 1925 roku, z inskrypcją o uczczeniu pamięci straconych tu powstańców 1863 roku, a obok umieszczono tablicę z nazwiskami sześciu skazańców. W 1934 roku, ze zbiórki zorganizowanej przez Federację Polskich Związków Obrońców Ojczyzny i starostę wieluńskiego Tadeusza Niżankowskiego, odsłonięto 11 listopada nowy pomnik, a podczas prac ziemnych odnaleziono szczątki ośmiu ofiar egzekucji. Niemcy zburzyli go w 1940 roku. Odbudowany na podstawie zachowanej makiety i sfinansowany ze składek mieszkańców pomnik Bohaterów Powstania Styczniowego odsłonięto ponownie 6 lipca 1958 roku.
Główną osią całego założenia jest aleja spacerowa biegnąca równolegle do ulicy Wojska Polskiego, do niedawna obsadzona siedemdziesięcioletnimi modrzewiami. Wewnątrz ogrodzonego obszaru rosną świerki, sosny, brzozy, dęby i olsze z nasadzeń z lat dwudziestych. Poza funkcją wypoczynkową teren miał od początku służyć celom dydaktycznym, na przykład zajęciom terenowym dla uczniów wieluńskich szkół, czemu służy ścieżka dydaktyczna z tablicami i ekspozycje. Zakres tego, co faktycznie jest dziś oznakowane i udostępnione, najlepiej sprawdzić w wieluńskim urzędzie miejskim przed dłuższą wizytą z grupą.
Wzdłuż Lasku Miejskiego biegnie szlak turystyczny Śladem Wieluńskiej Kolejki Wąskotorowej, poprowadzony po dawnym torowisku. W granicach gminy Wieluń utwardzono ponad czterokilometrowy odcinek, rozdzielony na dwie nawierzchnie: pas z kruszywa o szerokości dwóch i pół metra dla pieszych, rowerzystów i jeźdźców oraz półtorametrową ścieżkę asfaltową dla łyżworolkarzy. Przy trasie powstały dwa miejsca obsługi turystów ze stołami, ławami i toaletami, a także tablice z historią i archiwalnymi zdjęciami kolejki.
| Poniedziałek | 00:00 – 24:00 |
| Wtorek ← dziś | 00:00 – 24:00 |
| Środa | 00:00 – 24:00 |
| Czwartek | 00:00 – 24:00 |
| Piątek | 00:00 – 24:00 |
| Sobota | 00:00 – 24:00 |
| Niedziela | 00:00 – 24:00 |
Godziny wg Google Places - mogą ulec zmianie w dni świąteczne.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się