Rezydencja rodzinna z lat 1891-1892, podarowana przez Izraela Poznańskiego córce i jej mężowi Jakubowi Hertzowi, dziś rektorat Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.
Pałac Jakuba Hertza stoi przy alei Kościuszki 4 w Śródmieściu Łodzi, tuż obok dawnej Wielkiej Synagogi. Powstał na przełomie XIX i XX wieku jako rezydencja rodzinna, a dziś mieści rektorat Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.
Pałac wzniesiono w latach 1891-1892 z inicjatywy Izraela Poznańskiego, jednego z najbogatszych łódzkich fabrykantów, jako rezydencję dla córki Anny i jej męża Jakuba Hertza. Budynek stanął na działce sąsiadującej z Wielką Synagogą, w reprezentacyjnej części ówczesnej Łodzi zamieszkiwanej przez zamożne rodziny fabrykanckie. Pierwotnie pałac miał formę neorenesansową.
Nazwisko architekta nie jest jednoznacznie potwierdzone. Według doniesień prasowych z epoki projektantem był Juliusz Jung, natomiast na zachowanej kopii projektu widnieje podpis Hilarego Majewskiego, wieloletniego architekta miejskiego Łodzi. Autorstwo projektu przypisuje się więc Hilaremu Majewskiemu lub Juliuszowi Jungowi, a dostępne materiały nie rozstrzygają, który z nich faktycznie stworzył koncepcję budynku.
W 1930 roku budynek przeszedł przebudowę, która nadała mu formę modernizmu klasycyzującego, zacierając część pierwotnych, neorenesansowych detali. Autorem przebudowy był architekt Marian Lalewicz. W kolejnych dekadach pałac użytkowała między innymi Izba Przemysłowo-Handlowa, zanim trafił w ręce łódzkiej uczelni medycznej.
Obecnie w pałacu mieści się rektorat Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, czyli administracyjne serce jednej z większych uczelni miasta. Budynek pozostaje siedzibą administracyjną, więc jego wnętrza nie są udostępniane w ramach zwiedzania turystycznego. Wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem A/286, z dnia 27 grudnia 1982 roku. Kilkadziesiąt metrów dalej, przy alei Kościuszki, stoi Kamienica Pinkusa, kolejny zabytkowy budynek z tej samej epoki rozwoju miasta.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się