Historyczny rynek Zgierza z ratuszem i pierzejową zabudową, gdzie naprzeciw ratusza stoi metalowy Pomnik Jeża, symbol miasta.
Plac Jana Pawła II to historyczny rynek Zgierza, znany wcześniej jako Stary Rynek. Czworoboczny układ placu sięga początków miasta i przez wieki pozostawał jego głównym punktem, z zabudową pierzejową i siedzibą ratusza.
Plac funkcjonował jako rynek od nadania Zgierzowi praw miejskich w 1288 roku, opartych na prawie niemieckim, którego jednym z warunków było posiadanie czworobocznego rynku. Na planie kartografa Jana Leszczyńskiego z 1821 roku, przedstawiającym układ Zgierza wraz z nową osadą sukienniczą, plac widnieje już jako główny punkt dzisiejszego centrum miasta.
Gdy w 1821 roku założono Nowe Miasto z odrębnym Nowym Rynkiem, dzisiejszym placem Kilińskiego, dotychczasowy rynek zaczęto nazywać Starym Rynkiem. Po śmierci Józefa Piłsudskiego plac nazwano jego imieniem, w czasie drugiej wojny światowej nosił nazwę niemiecką, a po wojnie nazywano go placem Armii Czerwonej. W 1991 roku, po zmianach ustrojowych, przywrócono nazwę Stary Rynek, a od początku lat 2000. plac nosi imię Jana Pawła II.
27 lutego 1927 roku na Starym Rynku odbyła się uroczystość rangi państwowej: żołnierze 31. Pułku Strzelców Kaniowskich złożyli przysięgę i otrzymali nowy sztandar. Wydarzenie to należy do najważniejszych momentów w historii placu w okresie międzywojennym.
Naprzeciw budynku ratusza, na placu stoi metalowy Pomnik Jeża, symbolu Zgierza. Odsłonięto go w 2006 roku, a jego autorem jest Henrikas Orakauskas z litewskich Kupiszek. Rzeźba ma brązową powłokę wypełnioną betonem, co miało zabezpieczyć ją przed kradzieżą złomu.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się