Kamienica Józefa Czapiewskiego to zabytkowy budynek zlokalizowany w samym sercu Łodzi, na Piotrkowskiej 39. Reprezentuje architekturę XIX-wiecznych łódzkich kamienic i stanowi świadectwo bogatej historii ulicy.
Kamienica pod numerem 39 stoi w ścisłym centrum Piotrkowskiej, między Domem Rafała Sachsa a Kamienicą Roberta Weyraucha. Neobarokowa elewacja z pilastrami i półkolumnami przy oknach pierwszego piętra od razu wyróżnia budynek na tle sąsiednich kamienic czynszowych.
Grunt pod dzisiejszą kamienicą należał od około 1831 roku do małżonków Fryderyka i Wilhelminy Sperling. W 1850 roku nieruchomość kupili Krystyna i Henryk Heider. Stał tu wtedy jeszcze drewniany dom, który spłonął w 1874 roku, zostawiając działkę pod nową zabudowę.
W styczniu 1875 roku posesję kupił Józef Czapiewski, właściciel cukierni. Wkrótce potem wystawił dwupiętrową kamienicę frontową, od której budynek wziął nazwę. Elewację ozdobiono w stylu neobarokowym, z licznymi pilastrami i półkolumnami przy oknach pierwszego piętra. Budynek wpisano do rejestru zabytków pod numerem A/198, wpisem z 12 lipca 1976 roku.
W grudniu 1890 roku Czapiewski sprzedał kamienicę Chilowi Dawidowi Tempel, który zlecił przebudowę budynku frontowego architektowi Gustawowi Landau-Gutentegerowi w 1891 roku. Ten sam architekt kilkanaście lat później zaprojektował secesyjną fasadę Kamienicy Oszera Kohna pod numerem 43. W drugiej połowie lat 90. XIX wieku, aż do około 1907 roku, właścicielem posesji był Chaim Mendel Winter, handlujący przędzą. Taryfy domów z lat 1908-1920 wymieniają jako kolejnych właścicieli firmę Wilhelm Brass i S-wie, a potem Wolfa i Majera Eisnerów.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się