Skromny powojenny pomnik nad rzeką Wąglanką, pierwotnie postawiony w 1962 roku i przebudowany w 2002, upamiętnia opoczyńskich Żydów wywiezionych w 1942 roku do obozu zagłady w Treblince.
Pomnik przy dzisiejszej ulicy Stanisława Kowalskiego, na rogu z Aleją Sportową nad rzeką Wąglanką, upamiętnia mieszkańców Ziemi Opoczyńskiej wyznania mojżeszowego, zamordowanych przez Niemców w czasie II wojny światowej. To osobny, starszy obiekt niż szerzej znany pomnik na placu Kilińskiego, odsłonięty w 2012 roku - warto o tym pamiętać, bo oba dotyczą tego samego tematu i łatwo je pomylić.
Obiekt znajduje się przy ulicy, która do 1984 roku nazywała się Rzeczna - uchwałą Rady Miejskiej z 9 lutego tego roku przemianowano ją na cześć Stanisława Albina Kowalskiego, organizatora tajnego nauczania w Opocznie w czasie okupacji. Dziś to ulica Stanisława Kowalskiego, a pomnik stoi na jej rogu z Aleją Sportową, nad Wąglanką.
Pierwszy pomnik w tym miejscu postawiono w 1962 roku, z okazji 20. rocznicy powstania PPR. Obecną formę nadano mu w 2002 roku, a w 2024 roku Miasto Opoczno sfinansowało jego renowację, którą wykonała firma M.A. Marleccy.
Niemcy utworzyli getto żydowskie w Opocznie w listopadzie 1940 roku, przesiedlając do niego również Żydów z okolicznych miejscowości, między innymi z Drzewicy i Odrzywołu. 27 października 1942 roku około dwóch tysięcy mieszkańców getta zgromadzono i wywieziono do obozu zagłady w Treblince. To wydarzenie jest wspólnym punktem odniesienia dla wszystkich pomników i tablic upamiętniających opoczyńskich Żydów w mieście, w tym dla parku w miejscu dawnego getta żydowskiego.
Historię opoczyńskiej społeczności żydowskiej przypomina też budynek dawnej synagogi oraz Park Tysiąclecia, urządzony na terenie dawnego cmentarza żydowskiego. Razem tworzą w mieście kilka punktów upamiętnienia, rozproszonych w różnych miejscach, nie jeden centralny pomnik.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się