Mieszczańska kamienica z pierwszej połowy XVII wieku, o cechach renesansowo-barokowych, z wolutowym szczytem i belkowym stropem z datą 1637.
Kamienica patrycjuszowska stoi przy ulicy Zduńskiej w Łowiczu, w pobliżu Starego Rynku. To jeden z nielicznych w mieście przykładów zabudowy mieszczańskiej, który zachował swój wygląd sprzed kilku wieków, mimo licznych przebudów.
Budynek wzniesiono w pierwszej połowie XVII wieku. Był to okres intensywnego rozwoju Łowicza jako siedziby arcybiskupów gnieźnieńskich i prymasów Polski, co sprzyjało powstawaniu okazałych kamienic mieszczańskich przy głównych ulicach miasta.
Mimo wielokrotnych przebudów kamienica zachowała cechy stylu renesansowo-barokowego, widoczne przede wszystkim w wolutowym szczycie zdobiącym fasadę. Taki detal architektoniczny, w formie ozdobnych zwojów po bokach zwieńczenia, należał do popularnych rozwiązań w polskiej architekturze mieszczańskiej XVII wieku.
W pomieszczeniu od strony podwórza zachował się bogato profilowany strop belkowy z napisem fundacyjnym datowanym na 1637 rok. To jeden z niewielu elementów wnętrza, który przetrwał kolejne przebudowy budynku i pozwala precyzyjnie datować jego najstarszą część.
Kamienica sąsiaduje z Muzeum Guzików i leży niedaleko ratusza w Łowiczu oraz Bramy Prymasowskiej, w zasięgu spaceru od Starego Rynku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się