Park Słowackiego

Park Słowackiego to zabytkowy park miejski w centrum Pabianic, rozdzielony na dwie części korytem rzeki Dobrzynki. Leży między ulicami Zamkową, Piłsudskiego i Gdańską, w okolicy numeru Gdańska 6, nie przy Starym Rynku, z którym bywa mylony. Park ma 3,7 hektara i jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków.

Powstanie parku

Teren pod ogród publiczny przekazała miastu gmina ewangelicko-augsburska w 1900 roku, a park formalnie założono w 1901. Projekt w stylu ogrodów publicznych końca XIX wieku opracował Ignacy Wilkowski. 28 czerwca 1902 roku park przekazano Magistratowi, zajmował wtedy około 3,57 hektara.

Kim był ogrodnik, który go ukształtował

Od 1919 roku miejskim ogrodnikiem był Zygmunt Rudnicki, który w dużej mierze nadał parkowi dzisiejszy kształt. W latach 30. XX wieku park otrzymał imię Juliusza Słowackiego i powiększono go o teren na prawym brzegu Dobrzynki. Zbudowano wtedy fontannę, którą rozebrano dopiero w latach 70. W maju 1931 roku otwarto nowy, modernistyczny fragment założenia.

Wojna i lata powojenne

Podczas okupacji, w latach 1939-1945, park był dostępny wyłącznie dla Niemców i nosił nazwę Pastor Zimmer Park, na cześć pastora Reinholda Wilhelma Zimmera związanego z Pabianicami. Po wyzwoleniu do pracy w parku wrócił Zygmunt Rudnicki. W latach 50. powstała muszla koncertowa z drewnianą kopułą, która spłonęła na początku lat 80. Na początku lat 70. wyburzono też stojący w parku dom ogrodnika, a w latach 70. cały teren przeszedł kolejną przebudowę.

Co zobaczyć dzisiaj

16 maja 2015 roku park ponownie otwarto po rewitalizacji prowadzonej w latach 2014-2015. Rosną w nim między innymi dęby, klony, lipy, topole, wierzby, świerki i czereśnie, a trzy drzewa, jesion, kasztanowiec i platan, uznano w 1993 roku za pomniki przyrody. W parku stoi też głaz pamiątkowy z datą 1902, a całość sąsiaduje z renesansowym dworem obronnym.

Zwiedzanie parku łatwo połączyć z Muzeum Miasta Pabianic, które opowiada o historii miasta z tego samego okresu, kiedy park zakładano.

W okolicy

W centrum Pabianic, niedaleko parku, stoi Pałac Kruschego, dawna siedziba jednego z fabrykanckich rodów miasta.

Podobną historię ma też Pałac rodziny Enderów. Oba przypominają, że Pabianice zawdzięczają dzisiejszy kształt centrum przede wszystkim XIX-wiecznemu przemysłowi włókienniczemu, tak samo jak sam park, ufundowany w tamtym okresie rozwoju miasta.

Praktycznie

• Adres: park bez jednego punktowego adresu, w rejonie ulic Zamkowej, Piłsudskiego i Gdańskiej, orientacyjnie Gdańska 6, 95-200 Pabianice, dzielnica Śródmieście.
• Dojazd: centrum Pabianic, dogodny dojazd pieszo z Rynku i okolicznych ulic handlowych.
• Czego się spodziewać: rozległej zieleni miejskiej podzielonej korytem rzeki, starodrzewu z pomnikami przyrody i śladów historii sięgającej początku XX wieku, bez opłat za wstęp.