Klasycystyczny budynek z lat 1828-1829, dawna posiadłość przemysłowca Tytusa Kopischa i jeden z najstarszych zachowanych obiektów przemysłowych Łodzi, dziś prywatny i niedostępny do zwiedzania.
Bielnik Tytusa Kopischa to dwukondygnacyjny budynek przy Tymienieckiego 5 na Osiedlu Katedralnym, jeden z najstarszych zachowanych obiektów przemysłowych Łodzi. Powstał w pierwszych latach istnienia przemysłowej Łodzi i przetrwał kolejnych właścicieli, wojny i zmiany ustrojowe, zachowując klasycystyczną bryłę z lat dwudziestych XIX wieku.
Pierwotny budynek w tym miejscu wzniosły władze Królestwa Polskiego w 1825 roku z myślą o manufakturze lnianej. Obecna, klasycystyczna bryła pochodzi z lat 1828-1829. W 1828 roku posiadłość przy dzisiejszej ulicy Tymienieckiego, wówczas ulicy Emilii, kupił od Daniela Illa przedsiębiorca Tytus Kopisch. Akt kupna opisywał nieruchomość jako dwa jednopiętrowe domy z piwnicami, tworzące jedną całość.
Kopisch, wspierany finansowo przez rząd, sprowadził do Łodzi tkaczy lnu ze Śląska i wybudował dla nich siedemnaście drewnianych domów jednorodzinnych. Jego zakład prowadził pełny cykl obróbki lnu, w tym bielenie i wykończanie tkanin, i należał do większych przedsiębiorstw lniarskich w Królestwie Polskim. Po powstaniu listopadowym firma podupadła, a w 1847 roku Kopisch sprzedał przedsiębiorstwo i wrócił w rodzinne strony.
W 1874 roku właścicielami zostali Henryk i Jakub Peters, a od lat siedemdziesiątych XIX wieku, dokładniej od 1878 roku, obiekt należał do Karola Wilhelma Scheiblera, jednego z największych łódzkich fabrykantów. Później budynek trafił do Banku Przemysłowego S.A., a od 2004 roku do Getin Banku S.A. W 2006 roku odkupiło go miasto Łódź, a we wrześniu 2017 roku właścicielem została prywatna spółka Hocan Estate. Obecna funkcja budynku po tej transakcji nie jest ustalona, obiekt jest nieudostępniony do zwiedzania.
To klasycystyczny budynek z mansardowym dachem i powierzchnią użytkową 2179 metrów kwadratowych, z częścią środkową zwieńczoną trzecią kondygnacją i tympanonem. Wpisany jest do rejestru zabytków pod numerami 25/1/8 z 24 lutego 1964 roku oraz A/8 z 20 stycznia 1971 roku. Uznaje się go za najstarszy zachowany obiekt przemysłu włókienniczego w Łodzi, choć nazwa "bielnik" jest myląca: według źródeł historycznych obiekt nigdy faktycznie nie pełnił tej funkcji w ścisłym znaczeniu. W pobliżu, przy tej samej ulicy, stoi Willa Grohmana, kolejna fabrykancka rezydencja z tego okresu rozwoju Łodzi.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się