Drugi drewniany dom tkacki w mieście, przy ulicy Warszawskiej, łączący dawniej mieszkanie z warsztatem osadników z terenów pruskich i saskich.
Drugi zabytkowy dom tkaczy w Aleksandrowie Łódzkim stoi przy ulicy Warszawskiej 43, w innej części miasta niż budynek przy Wojska Polskiego. To także drewniana pozostałość osady tkackiej, od której zaczęła się historia miasta.
Aleksandrów Łódzki powstał około 1816 roku na ziemiach Rafała Bratoszewskiego jako osada tkacka, a prawa miejskie otrzymał 22 marca 1822 roku. Osiedlali się tu przede wszystkim tkacze pochodzenia niemieckiego i wyznania protestanckiego, obok polskich katolików i Żydów.
Domy tkackie budowano jako drewniane, jedno- lub dwupiętrowe, z szerokim frontem, dwuspadowym dachem i przejściem pośrodku, które prowadziło do pomieszczeń na parterze i poddaszu. Taki układ łączył funkcję mieszkalną z warsztatem tkackim, a budynki wznoszono z myślą o osadnikach przybywających z terenów pruskich i saskich.
Ulica Warszawska, obok Wojska Polskiego, należy do miejsc, gdzie takie domy przetrwały do dziś, choć wiele z nich wymaga restauracji. Podobny budynek, zabytkowy dom tkaczy przy Wojska Polskiego, pokazuje ten sam typ zabudowy w innej części miasta.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się