Świątynię zbudowano w 1666 roku ze składek mieszkańców, bez formalnego aktu fundacyjnego, a spór o budynek między katolikami a ewangelikami po 1946 roku zakończyła umowa o wspólnym użytkowaniu.
Kościół pod wezwaniem Świętego Ducha w Łasku to drewniana świątynia z drewna modrzewiowego, wzniesiona w 1666 roku. Stoi przy ulicy Zielonej, niedaleko rynku w Łasku, i od 2009 roku pełni funkcję kościoła Parafii Wojskowej.
Pierwszy kościół w tym miejscu wzniesiono w 1495 roku z inicjatywy kardynała Fryderyka Jagiellończyka, na ówczesnych obrzeżach Łaska. Spłonął w 1665 roku. Obecny, drewniany kościół zbudowano rok później, w 1666 roku, ze składek mieszkańców miasta, bez formalnego dokumentu fundacyjnego. Budową kierował kanonik Maciej Szklarski.
W 1811 roku świątynię przekazano parafii ewangelickiej, osiadłej w Łasku za sprawą właściciela miasta Piotra Czołchańskiego. Po drugiej wojnie światowej, w 1946 roku, kościół wrócił pod administrację katolicką, co wywołało spory z ewangelikami, zakończone umową o wspólnym, ekumenicznym użytkowaniu świątyni.
Od 1989 roku kościół należy do parafii katolickiej. W latach 1990-1997 przeszedł gruntowną restaurację. Od 2009 roku, na mocy porozumienia między Archidiecezją Łódzką a Ordynariuszem Wojskowym RP, świątynię użytkuje Parafia Wojskowa pod tym samym wezwaniem.
Kościół ma trzy nawy, główną i dwie boczne, z prezbiterium skierowanym na zachód i podcieniem pod chórem. Dach kryty jest drewnianym gontem, z szerokimi okapami, a nad wejściem stoi niewielka wieża dzwonowa. Kaplica po południowej stronie pełni funkcję zakrystii. Cała konstrukcja jest drewniana, wykonana z modrzewia, co po ponad trzystu pięćdziesięciu latach od budowy czyni ją jednym z cenniejszych zabytków architektury drewnianej w regionie łódzkim. Od 19 lipca 1967 roku kościół figuruje w rejestrze zabytków pod numerem 41, obok innych zabytków Łaska.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się