Rzepak jest rośliną o wysokich wymaganiach pokarmowych i glebowych. Do uzyskania zadowalających plonów potrzebuje odpowiedniego nawożenia. Poza standardowym nawożeniem doglebowym niezbędne jest nawożenie dolistne. Ta forma aplikacji składników pokarmowych pozwala szybko dostarczyć roślinom niezbędne mikro i makroelementy w newralgicznych momentach rozwoju i zmniejszyć ryzyko niedoborów. W technologii rzepaku ozimego aplikowane są coraz częściej produkty, których zadaniem jest stymulacja roślin, a nie tylko dostarczanie składników pokarmowych.

Jakie są wskazania do nawożenia dolistnego rzepaku?

Nawożenie dolistne jest wskazane zwłaszcza wówczas, gdy pobieranie składników przez korzenie może być utrudnione, np. przy niekorzystnym pH, niskiej temperaturze, czy przy nieodpowiedniej zawartości wody w glebie (zbyt duża wilgotność, susza). Jest ono wyjątkowo korzystne również w okresach intensywnego wzrostu, kiedy zapotrzebowanie na składniki odżywcze gwałtownie rośnie. Dokarmianie dolistne stosuje się także profilaktycznie. Pozwala ono utrzymać optymalny poziom odżywienia i zapobiega spadkom plonu wynikającym z ukrytych niedoborów. Deficyt składników pokarmowych obniża plon nasion jeszcze zanim będą widoczne symptomy na roślinie uprawnej.

Dolistne nawożenie rzepaku – jak to robić?

Zarówno termin nawożenia dolistnego, jak i skład produktu, powinny być dostosowane do fazy rozwojowej rośliny. W przypadku rzepaku ozimego jesienią kluczowe jest dostarczenie boru, który przygotowuje roślinę do zimowania. Wiosną natomiast nawożenie dolistne wspiera szybki start wegetacji, poprawia kondycję liści i sprzyja równomiernemu kwitnieniu. Dobór składników, terminów oraz wariantów jesiennego dokarmiania rzepaku szerzej omówiono w materiale poświęconym nawożeniu dolistnemu w tym okresie: https://osadkowski.pl/blog-agrotechnika/dokarmianie-dolistne-rzepaku-jesienia.

Nawozy dolistne najlepiej stosować rano lub wieczorem, kiedy temperatura jest umiarkowana, a parowanie wody niewielkie. Ważne jest również zwrócenie uwagi na przymrozki – dokarmianie dolistne może być wykonywane dopiero 2-3 dni po ich ustąpieniu. Osłabione chłodem rośliny gorzej wchłaniają składniki, a dodatkowa wilgoć na liściach może nasilać stres termiczny.

W praktyce często łączy się nawożenie dolistne z ochroną fungicydową czy insektycydową, co pozwala zmniejszyć liczbę przejazdów i ograniczyć koszty. Trzeba jednak pamiętać o kompatybilności produktów oraz odpowiednich proporcjach, aby uniknąć niekorzystnego wpływu na roślinę uprawną.

Korzyści z nawożenia dolistnego rzepaku

Dokarmianie dolistne pozwala szybko dostarczyć mikro i makroelementy bezpośrednio do liści, co ma duże znaczenie w okresach intensywnego wzrosty i w przypadku niemobilnych składników pokarmowych. Zawarty w nawozach dolistnych bor wpływa na prawidłowe kwitnienie i zawiązywanie nasion. Z kolei magnez poprawia wykorzystanie azotu. Inne mikroelementy, takie jak mangan czy cynk, dodatkowo wspierają odporność roślin. Efektem są nasiona lepszej jakości, bogatsze w białko i tłuszcz. W nawożeniu dolistnym aplikowane są również makroelementy, których stosowanie jest uzupełnieniem nawożenia doglebowego.

W dokarmianiu dolistnym rzepaku ozimego ważną rolę pełni szereg pierwiastków, a nie tylko bor. Temu mikroelementowi poświęca się najwięcej uwagi, ale nie można zapomnieć o pozostałych. Dlatego też w technologii prowadzenia rzepaku ozimego wskazane jest włączenie Alfa Mikro. Produkt dostarcza najważniejsze mikroskładniki w formach łatwo dostępnych dla roślin. Natomiast źródłem makroelementów może być Alfa Makro.

Jak dobrze zaplanować dokarmianie dolistne rzepaku?

Nawożenie dolistne rzepaku warto traktować jako uzupełnienie nawożenia doglebowego i dostosowywać do fazy rozwojowej oraz aktualnej kondycji roślin. Szczególnego znaczenia nabiera ono w okresach ograniczonego pobierania składników przez korzenie i podczas intensywnego wzrostu. Jesienią kluczową rolę odgrywa bor, jednak skuteczny program powinien uwzględniać również pozostałe mikro- i makroelementy. Dobrze dobrany termin, właściwy skład nawozu i kontrola kompatybilności mieszaniny pozwalają lepiej wykorzystać potencjał plonowania rzepaku.