Kamienica przy Piotrkowskiej 102, gdzie od lat 30. XIX wieku dom frontowy sąsiadował z zabudowaniami fabrycznymi w podwórzu - typowy układ dawnej łódzkiej posesji tkackiej, dziś oglądany z zewnątrz.
Kamienica A. Starke stoi przy Piotrkowskiej 102, naprzeciwko Kamienicy J. Hofmana i kilkadziesiąt metrów od Ławeczki Tuwima. To jedna z tych łódzkich posesji przy głównej ulicy, które w XIX wieku łączyły funkcję mieszkalną z fabryczną - dom frontowy stał tu obok zabudowań produkcyjnych w podwórzu.
Działkę pod obecnym adresem Piotrkowska 102, w dawnej numeracji hipotecznej nr 527, w 1833 roku objął tkacz Franciszek Müller. Zobowiązano go do wystawienia domu i prowadzenia fabryki tkanek bawełnianych, zgodnie z zasadami zabudowy ówczesnej łódzkiej osady tkackiej. Kolejnymi właścicielami byli Ehrenfried Kriegel od 1838 roku, August Hüttmann junior od 1855 roku i Alojzy Balle, który nieruchomość przejął pod koniec lat 50. XIX wieku, a grunt wykupił na własność w latach 70.
Plan Rudolfa Micińskiego z 1873 roku pokazuje na tej posesji już murowaną, lewą oficynę fabryczną. Przynajmniej od początku lat 80. XIX wieku właścicielem nieruchomości był Albert Starke, który wystawił w podwórzu nowe obiekty fabryczne, a w miejscu drewnianego domu frontowego postawił dwupiętrową kamienicę. Na początku lat 90. XIX wieku posesja przeszła w ręce Towarzystwa Akcyjnego Juliusza Heinzel.
Pod numerem 102 działał w kolejnych dekadach skład hurtowy towarów kolonialnych i farbiarskich firmy Karol W. Gehlig, fabryka chustek wełnianych Maksymiliana Szyffera, kantor wymiany Józefa Lewina i S-ki, biuro ogłoszeń prasowych L. i E. Matzl i S-ka oraz skład fabryczny Pabianickiej Fabryki Obuwia Reformowanego. Taka mieszanka handlu, drobnej wytwórczości i usług finansowych była typowa dla Piotrkowskiej przełomu XIX i XX wieku.
W bliskim sąsiedztwie stoi Kamienica Salomona Bahariera z bogatszą, udokumentowaną dekoracją fasady.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się