Kamienica przy Piotrkowskiej 114 z 1893 roku, część kompleksu fabrykanta Janasza Warszawskiego, który między tym adresem a sąsiednim numerem 116 wzniósł halę targową wpisaną dziś do rejestru zabytków.
Front pod adresem Piotrkowska 114 to kamienica z 1893 roku, stojąca tuż obok bliźniaczej posesji pod numerem 116, gdzie ten sam właściciel postawił wcześniejszy budynek - Kamienicę Janasza Warszawskiego pod numerem 116. Oba fronty ogląda się z deptaka jako fragment gęstej, przemysłowo-czynszowej zabudowy środkowego odcinka ulicy.
Działka pod dzisiejszym numerem 114 nosiła numer hipoteczny 535, wcześniej figurowała jako plac numer 80. W lipcu 1834 roku objął ją tkacz Jan Gottfryd Hänsch, zobowiązany do prowadzenia fabryki wyrobów bawełnianych na trzech warsztatach i wystawienia domu drewnianego. Kolejnymi właścicielami w XIX wieku byli Fryderyk Wolf od około 1840 roku, Adam Schtrobel, a od 1856 roku małżeństwo Wilhelm May i Joanna Rachela Eisert. Od lat siedemdziesiątych XIX wieku samodzielną właścicielką była Rachela Eisert, która w połowie dekady wykupiła grunt działki na własność.
Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XIX wieku nieruchomość przeszła w ręce Janasza Warszawskiego, który był już wtedy właścicielem sąsiedniej posesji pod numerem 116. Trzypiętrowa kamienica frontowa pod numerem 114 powstała według projektu architekta Ignacego Markiewicza z 1893 roku, dziesięć lat po wcześniejszym froncie pod numerem 116. Markiewicz zaprojektował na Piotrkowskiej kilkadziesiąt kamienic, między innymi front Kamienicy rodziny Ramiszów pod numerem 121 z 1884 roku. Na połączonych posesjach 114 i 116 Warszawski zbudował w tej dekadzie liczne obiekty mieszkalne, handlowe i przemysłowe, w tym budynek fabryczny od strony obecnej ulicy Sienkiewicza oraz osobną halę targową między obiema posesjami, wzniesioną w latach 1896-1899 według projektu Franciszka Chełmińskiego. To właśnie ta hala, a nie front pod numerem 114, jest wpisana do rejestru zabytków.
Pod adresem Piotrkowska 114 działały w okresie przemysłowym między innymi drukarnia Karola Reichera, fabryka waty Rubina Blosztejna, fabryka mebli Roberta Szulca, mechaniczna pończoszarnia Pinkusa Hollenderskiego oraz mechaniczna wytwórnia wstążek Szmula Orbacha. Wspólnie z posesją pod numerem 116 działały tu też ręczna pończoszarnia firmy G. Szner i Spółka oraz szlifiernia metali Menachema Woska. Około 1904 roku, prawdopodobnie po śmierci Janasza Warszawskiego, nieruchomość przeszła w ręce firmy Landau i Co. Na początku drugiej dekady XX wieku obie posesje należały już do małżeństwa Chany Szyfry i Abrama Szlamy Freind, a taryfa domów z 1920 roku nadal wymienia to małżeństwo jako właścicieli.
Kilkadziesiąt metrów dalej, w tej samej pierzei, stoi Kamienica Alberta Böhme, a nieco bliżej centrum Kamienica Jakuba Wojdysławskiego. Cały ten odcinek Piotrkowskiej powstawał w podobnym czasie i z podobnym układem: dom frontowy przy ulicy, a za nim zabudowania fabryczne w głębi posesji.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się