Zamek Arcybiskupów Gnieźnieńskich

Zamek Uniejów

Zamek w Uniejowie to najcenniejszy i najbardziej rozpoznawalny zabytek w mieście i jeden z najcenniejszych zabytków województwa łódzkiego. Będąc w Uniejowie – pierwszym w Polsce uzdrowisku termalnym – nie sposób nie odwiedzić tego pięknego miejsca. Zamek w Uniejowie jest jedną z najlepiej zachowanych budowli obronnych w województwie i jednym z nielicznych tego typu obiektów w Polsce, które przez cały okres istnienia są użytkowane. Mimo utrzymanego stylu romantycznego widać tu wyraźnie elementy średniowieczne tj. ciasny dziedziniec, gotycka wieża, czy kaplica.
Obecnie w zamku funkcjonuje hotel, centrum konferencyjne oraz restauracja, dlatego zwiedzanie obiektu jest ograniczone. Bez ograniczeń można za to przechadzać się po pięknym, 37-hektarowym parku, w którym znaleźć można ok. 80 gatunków drzew i krzewów.
Hotel na zamku w Uniejowie oferuje swoim gościom 3 Apartamenty Średniowieczne (nazwane od władców: Kazimierza Wielkiego, Władysława Jagiełły i Kazimierza Jegiellończyka), 3 Apartamenty Eklektyczne (Rubinowy, Złoty, Szmaragdowy) oraz stylowe pokoje na poddaszu.
Zamek oferuje również 4 niezwykle stylowe sale konferencyjne z pełnym wyposażeniem technicznym i audiowizualnym (Salę Rycerską, Białej Damy, Hrabiego Aleksandra i Tollów).
O zaplecze gastronomiczne dba znajdująca się na zamku w Uniejowie Restauracja Herbowa. Wyjątkowej kuchni możemy spróbować tutaj w oryginalnych salach restauracyjnych lub na zadaszonym tarasie z widokiem na park. Specjałami herbowej są tradycyjne dania staropolskie w nowoczesnym wydaniu. W restauracji na zamku można organizować przyjęcia okolicznościowe i imprezy firmowe.
Zamek w całości ogrzewany jest ciepłem pochodzącym z wód geotermalnych, z których słynie Uzdrowisko Uniejów.

Historia zamku w Uniejowie

Zamek w Uniejowie został zbudowany w XIV w. na miejscu wcześniejszej twierdzy zniszczonej podczas najazdu Krzyżaków. Fundatorem obiektu był arcybiskup gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki – jeden z najbliższych współpracowników króla Kazimierza Wielkiego. Zamek był ważną strategicznie i trudną do zdobycia warownią – budowlę otaczała fosa, a na dziedziniec prowadził most zwodzony. Aż do przełomu XV i XVI wieku zamek w Uniejowie był skarbcem kapituły gnieźnieńskiej i utrzymywany w gotowości bojowej. W czasie wojny trzynastoletniej na zamku ukrywano ważne skarby i relikwie tj. skrzynia z głową św. Wojciecha, czy relikwie św. Gedeona.
W XVI uniejowski zamek przebudowano. Stracił swój obronny charakter i stał się rezydencją. Niszczony był podczas najazdów szwedzkich, a w XVIII w. został spalony przez wojska saskie. W roku 1836 rząd carski przekazał zamek w Uniejowie w ręce estońskiego gubernatora – Karola Tolla. Nowy właściciel według podań nigdy nie odwiedził zamku, jednak osiadł tu jego syn – Aleksander, który zajął się odbudową gmachu, porządkowaniem otoczenia oraz założył park. Zamek stał się tętniącą życiem letnią rezydencją – odbywały się tu polowania, bale i koncerty. Rodzina Tollów pokochała to miejsce, jednak opuściła je w niewyjaśnionych okolicznościach.
Po I wojnie światowej zamek przejęły władze polskie. W latach 20. Swoją siedzibę miała na zamku szkoła przygotowawcza dla kandydatów do seminarium nauczycielskiego. Mimo tego, że podczas II wojny światowej Uniejów niemal doszczętnie zniszczono zamek pozostał w dobrej kondycji. W 1956 r. rozpoczęto szeroko zakrojone prace konserwatorskie i zaczęto adaptować zamek w Uniejowie na ośrodek szkoleniowo-wypoczynkowy. Po gruntownym remoncie przeprowadzonym w 2012 r. zamek odzyskał dawny blask i zachwyca licznych turystów, którzy z roku na rok coraz tłumniej odwiedzają niewielki Uniejów.