Kulinarne odkrycia to nieodłączny element wszystkich podróży. Podczas wyjazdów zagranicznych bardzo chętnie sięgamy po lokalne produkty i przysmaki, a przecież w ten sam sposób powinniśmy postępować również w tracie podróży po kraju. Sprawdźcie, jakie frykasy kryje w sobie łódzka kuchnia.

Zalewajka

Mianem tym co prawda nazywa się zupy w różnych regionach Polski, a pierwsze wzmianki pochodzą właśnie z rejonu łódzkiego. Jest to tradycyjna wiejska zupa przyrządzona na bazie ziemniaków i żuru z zakwasu chlebowego. Nazwa potrawy wzięła się od sposobu jej przyrządzania. Obrane i pokroju w kostkę ziemniaki gotuje się z przyprawami, a następnie zalewa żurem. W garnku z tradycyjną zalewajką powinny się znaleźć czosnek, cebula i pieprz, a wniektórych wersjach również grzyby i marchewka.

Kluski żelazne

Dowcipni mówią, ze to kluski szare jak łódź. Może i wyglądem nie powalają, ale wystarczy ich spróbować i nie można się oderwać od talerza. Kluski żelazne są w tradycji kulinarnej Łodzi od wieków. Podstawowy składnik potrzebny do ich wykonania to ziemniaki, niektórzy dodają do nich również jajko. Nie można jednak mylić ich z kluskami śląski, bowiem sposób przygotowania obu potraw znacznie się różni. Można je podawać na przykład z żeberkami i kapustą, ale są tak smaczne, że delikatnie polane skwarkami i zaserwowane w towarzystwie zarumienionej cebulki również będą wyśmienite.

Kapusta z grochem

Kapusta z grochem jest wszystkim Polakom znana dzięki popularnemu powiedzeniu. W wielu domach gości również wśród dwunastu potraw na wigilijnym stole, a na pewno pojawia się w domach łodzian. Na stałe wpisała się do kulinarnej historii miasta. Zajadali się nią biedni, bogaci, na co dzień i od święta. Popularność dania wynikła z powszechnej dostępności kapusty oraz jej łatwemu przechowywaniu. Stanowiła podstawę wyżywienia łodzian. Potrawę serwowano w czasie postu, podczas bożonarodzeniowych i wielkanocnych posiłków, a także w trakcie wesel. Dziś stanowi głównie dodatek do potraw mięsnych.

Tatarczuch

Pod tą tajemniczą nazwą kryje się prostokątny placek z mąki gryczanej o słodkim, miodowym smaku, który tradycyjnie wypieka się w okolicach Radomska. Tradycja tego przysmaku sięga XIX wieku i jest związana z obecnością Tatarów na terenach Stobiecka Miejskiego (dzisiejszego Radomska). Zajmowali się oni między innymi handlem kaszą, a ich żony z mąki gryczanej wypiekały placek, który sprzedawały następnie na targu.

Piernik marchewkowy

Słodki akcent wśród łódzkich przysmaków stanowi piernik marchewkowy, który z powodzeniem mógłby się znaleźć na świątecznym stole. Ciasto smakuje najlepiej, jeśli do jego przygotowania używa się słodkiej marchewki, dodając do niego rodzynki i przyprawy takie, jak goździki, kandyzowana skórka pomarańczy czy gałka muszkatołowa. Piernik jest dzięki temu aromatyczny i przyjemnie wilgotny.

Polewka gruszkowa

Zupa z gruszek w XIX wieku należała do ulubionych i najczęściej przygotowywanych potraw tradycyjnych w Łowieckiem. Jest to zawiesista zupa o brązowej barwie i słodko-kwaśnym smaku. Ma wspaniały aromat dojrzałych gruszek. Owoce często rosły bowiem na miedzach i przy polnych polach, a z czasem zyskały taką popularność, że zaczęto sadzić ich różnorodne odmiany. Gruszka trafiła w ten sposób nie tylko do deserów, ale i do zupy, stając się lokalnym przysmakiem.

Wodzianka

Wodzianka wbrew pozorom nie jest rzadką zupką dietetyczną, ale gęstą, pożywną zupą ze skwarkami. Przyrządza się ją z czerstwego chleba pokrojonego w kostkę i zalanego wrzątkiem z dodatkiem startego czosnku z solą i tłuszczu. Najlepiej sprawdzają się w tej roli skwarki. Jest to przykład dania, które można przygotować, nawet gdy w lodówce pustki. W niektórych regionach polski wodziankę nazywa się też "rosołem na siekierze".

Prażoki

Prosta potrawa przygotowana z ziemniaków mąki pszennej i odrobiny soli. Mogą pojawić się na talerzu jako dodatek do dania głównego, na przykład kapusty z prażokami w łódzkim wydaniu. Przygotowanie prażoków jest banalnie proste i wprost nie może się nie udać. Danie wychodzi smaczne i sycące.

Śledzie pod pierzynką

Potrawa nazywana zupą śledziową lub śledziami pod pierzynką często gościła na stołach łodzian w dni postne, w domach robotników. Na potrawę składają się śledzie podawane na zimno w towarzystwie pieczonych lub ugotowanych ziemniaków. Oba składniki były bowiem najtańsze i najłatwiej dostępne. Odpowiednie przygotowanie śledzi wymagało jednak ich długiego moczenia w wodzie, a następnie 2-3 godzinnej kąpieli w mleku.

Knedle z truskawkami

Knedle z truskawkami podaje się najczęściej w towarzystwie kapusty zasmażanej i boczku, co tworzy niezwykłe połączenie smakowe. To przykład bardzo charakterystycznego dla łodzian dania, które do dziś gości w ich domach. Zamknięte wewnątrz knedli truskawki lub śliwki można podawać również samodzielnie w wersji na słodko.